Gecenin sabaha kavuştuğu sırada arttı özlemin.
öyle bir anda esir aldıki nefesimi nefesin,
boğulmaya mecalim kalmamışçasına ölemedim.
Hissedemiyordum artık hissettiklerimi,
yaşam kaynağı olarak gördüğüm gözlerini göremiyordum,
bir türlü o uzaklardaki kendime gelemiyordum.
Öyle bir anda hissettim ki yokluğunu,
öyle bir anda farkettirdin ki yokluğunu,
soluk borumdan son nefesimi yudumluyormuşum gibi hissettim,
öyle sarhoş ettiki 'o' son sandığım yudumlar,
öyle dönderdi ki başımı
aklıma getiremedim ne beni ne de seni..
Ellerimin titrediğini görebiliyor ama hissedemiyordum,
'sen'i hissediyor fakat göremiyordum,
'o' son saydığım nefes almıştı kafamı benden,
kalıtsal bir bileşime dönüşmüştü gözlerin ve son nefes,
öyle hızlı ilerliyordu ki,
kalbim çoktan 'sen' in mutasyon evrene uğramaya başlamıştı
VE ben artık bağımlı olmuştum , 'Göz'pınarlarından aldığım o uyuşturucu maddeye...
